We wrześniu tego roku portal Praca.pl przeprowadził badanie wśród studentów, mające na celu sprawdzenie ich opinii na temat rynku pracy*. Zaledwie 13% ankietowanych oceniło rynek pracy jako otwarty na młodych.
Ponad połowa ankietowanych uważa, że sytuacja na rynku pracy z punktu widzenia młodych ludzi jest niezbyt dobra. Ich zdaniem możliwości są, ale tylko dla wybranych. Potrzebna jest siła przebicia i znajomości. 36% ankietowanych studentów źle ocenia rynek pracy. Według nich pracodawcy wymagają dużego doświadczenia i młodzi ludzie nie mają szans na satysfakcjonującą pracę.

Z raportu Hays Global Skills Index wynika, że problem leży w niedopasowaniu kompetencji. Programy studiów nie są dostosowane do aktualnego popytu, absolwenci posiadają wiedzę teoretyczną, brak im natomiast wiedzy praktycznej i doświadczenia. Pracodawcy z kolei niechętnie inwestują w młodych. Szukając kandydata idealnego, wolą zatrudnić kogoś z doświadczeniem. Receptą na wyrównanie podaży i popytu kompetencji jest współpraca edukacji i biznesu. Eksperci Hays Poland przewidują, że liderzy biznesu będą coraz chętniej uczestniczyć w kształceniu przyszłych kadr. Ważne jest również podejście samych studentów – trafny wybór kierunku kształcenia, duża aktywność podczas studiów i szybkie wejście na ścieżkę kariery zawodowej. Na szczęście aż ponad 93% studentów biorących udział w badaniu portalu Praca.pl uważa, że karierę najlepiej rozpocząć jeszcze na studiach. Ponad 55% jest za tym, żeby odbyło się to już na pierwszym lub drugim roku.

Praktyki i staże. Czy warto?

Blisko 60% ankietowanych studentów odbyło w ostatnim czasie praktyki. Większość, bo prawie 38%, nie wyniosło z nich zbyt dużo, ale nie uznaje tego czasu za całkowicie stracony. 14% badanych twierdzi, że dzięki temu doświadczeniu ma teraz wymarzoną pracę i dużo się nauczyło. Jedynie 12% oceniło swoje praktyki jako bezwartościowe. Co trzeci badany dzięki praktykom rozwinął kompetencje i zdobył cenne doświadczenie.
Według ponad połowy ankietowanych najważniejsze podczas praktyk jest zdobycie doświadczenia i wiedzy. Studenci doceniają też ambitne zadania oraz możliwość pracy z doświadczonymi ekspertami. Mniej ważne jest dla nich poznawanie nowych osób i budowa sieci kontaktów biznesowych.

Jak zaplanować edukację?

Prawie 50% ankietowanych nie planuje podjęcia żadnych dodatkowych studiów. Blisko 35% rozważa studia podyplomowe, 17% studia doktoranckie, a jedynie co dziesiąty student myśli o studiach MBA.
Ciągłe podnoszenie kwalifikacji jest dobrze postrzegane przez pracodawców. Warto więc rozważyć uzupełnienie edukacji. Kandydat, który się na to decyduje, jest postrzegany jako osoba, której zależy na ciągłym rozwoju i która jest specjalistą w swoim fachu. Dodatkowa inwestycja w studia może zaprocentować awansem, nową propozycją pracy bądź spełnieniem zawodowych celów i pragnień.

Co sprawi, że rynek pracy będzie bardziej przyjazny dla studentów? Z obserwacji ekspertów portalu Praca.pl wynika, że kluczowe czynniki to współpraca biznesu i edukacji, wartościowe i pozwalające zdobyć doświadczenie praktyki oraz chęci i motywacja samych studentów.

*Badanie przeprowadzone we wrześniu 2016 roku, na próbie 511 respondentów.

Artykuł pochodzi ze strony

http://www.praca.pl

Firmy działające w branży IT coraz częściej zatrudniają osoby, które wskazują pracownikom kierunki rozwoju zawodowego, a także przekazują im zdobytą wiedzę i doświadczenie. Liderzy dzielą się swoimi umiejętnościami, a sami zyskują zupełnie nowe kwalifikacje. Na tej relacji mogą skorzystać trzy strony – programiści, mentorzy, a także cała firma.

Kierunek rozwoju technologicznego jest niezmiernie trudny do przewidzenia, jednak liderzy biznesu w widoczny sposób zaznaczają kolejne trendy. Na rynku pojawiają się coraz to nowsze i szybsze systemy oparte o nowe projekty budowy aplikacji, języki oprogramowania czy platformy cyfrowe. Bardzo często wprowadzają one chaos, ale także mobilizują rynek IT do ciągłego rozwoju.

Kto może zostać mentorem?

Funkcję lidera technologicznego i mentora obejmuje zazwyczaj programista z kilkuletnim doświadczeniem. To kolejny krok na drodze jego rozwoju zawodowego, jednak praca mentora traktowana jest raczej jako alternatywna ścieżka rozwoju programisty, a nie awans zawodowy w obrębie tego samego stanowiska. Często do pełnienia tej funkcji typowani są programiści, którzy mają najlepsze wyniki w pracy lub najdłuższy staż zawodowy. Jednak przy obsadzie tej posady należy kierować się nie tylko kwalifikacjami, ale także umiejętnościami interpersonalnymi. – Praca mentora polega na stałym kontakcie z ludźmi. Z uwagi na to, lider musi posiadać tzw. kompetencje miękkie. Tylko dzięki nim będzie mógł skutecznie wesprzeć rozwój innych osób, a także dokładnie ocenić ich potencjał i wskazać drogę dalszej kariery zawodowej – komentuje Tomasz Gibas, prezes spółki Coders Center.

Jaką rolę pełni mentor?

Praca lidera technologicznego wymaga przeprowadzania szczegółowych analiz nowinek technologicznych, które pomagają zwiększyć efektywność działań i zaoszczędzić czas przeznaczony na ich wykonanie. Zadaniem mentorów jest także inspirowanie, aktywizowanie pracowników, a także wskazywanie najlepszych dróg rozwoju zawodowego. Według Tomasza Gibasa można wyróżnić dwa typy tych specjalistów. Pierwsi z nich, mentorzy technologiczni, nadają tempo i dyktują najlepsze w konkretnym momencie rozwiązania technologiczne. Pomagają oni rozwijać się zatrudnionym programistom, a jednocześnie bardzo często sami pozostają liderami technologii. Z kolei tzw. Soft Skills Mentor pomaga pracownikom rozwinąć inteligencję emocjonalną, która także jest niezwykle ważna w pełnionym zawodzie. – Większość informatyków to introwertycy, dlatego bez odpowiedniego coachingu, nie można wydobyć z nich cech konsultanta. Jest to istotna kwestia, ponieważ rynek IT rozwija się w kierunku kontaktu bezpośredniego, m.in. na linii programista – klient, gdzie kompetencje miękkie odgrywają kluczową rolę – dodaje prezes Coders Center.

Co może zyskać firma?

Coraz więcej firm IT decyduje się na zatrudnienie osoby, która zmotywuje i zainspiruje pracowników, a tym samym usprawni pracę całej firmy. Liderzy technologiczni muszą cały czas być na bieżąco z nowościami z zakresu branży IT – oprogramowaniami czy systemami.

Jaki jest tego powód? Eksperci portalu Praca.pl twierdzą, że powodów jest kilka. Część Polaków z pewnością zdecyduje się na urlop jesienią lub zimą, argumentując to chęcią uniknięcia zatłoczonych plaż. Warto też zaznaczyć, że ponad milion Polaków pracuje w ramach tzw. nietypowych form zatrudnienia, a te nie zapewniają prawa do płatnego urlopu. Część pracodawców nie wyraża zgody na dłuższy urlop swoich pracowników. Powinni jednak pamiętać, że takie praktyki mogą skończyć się karą grzywny nałożoną przez Państwową Inspekcję Pracy.
6% badanych urlop wykorzystało na pracę dodatkową, chcąc dorobić do pensji. Natomiast 5% przeznaczyło dni wolne na remont mieszkania lub domu.
Letnim wyjazdem cieszył się co trzeci badany, z czego 2/3 wybrało wakacje w kraju, a jedynie 1/3 za granicą.
Co piąty użytkownik portalu Praca.pl urlop spędził w domu. Tę formę wybierają najczęściej osoby mające możliwość wypoczynku w przydomowym ogródku lub krótkiego wypadu nad pobliskie jezioro lub do lasu.
Każdego roku mniej więcej połowa z nas nie wypoczywa dłużej niż 2-4 dni. Efektem jest przemęczenie i niezadowolenie z życia. Najszczęśliwsi jesteśmy przed urlopem – kiedy mamy już wszystko zorganizowane. Dla tych, którzy nie jadą na urlop, pocieszeniem może być fakt, że już w dwa tygodnie po powrocie z wakacji poziom szczęścia spada do zwyczajowej dla nas normy.

źródło: praca.pl

Wynagrodzenia i ich wysokość to temat, który budzi w Polsce bardzo duże zainteresowanie. Czy chcielibyśmy wiedzieć ile zarabiają nasi koledzy z pracy? A sąsiad? I czy dobrze czulibyśmy się z tym, że inni wiedzieliby ile zarabiamy? Jak wynika z przeprowadzonej przez serwis pracy Praca.pl ankiety, dostępu do wiedzy o zarobkach pragnie 65% Polaków, z czego ponad połowa (51%) uważa, że powinna w tym względzie panować pełna transparentność. Jakie mogłyby być plusy a jakie minusy takiej otwartości? I co na temat dostępu do wiedzy o zarobkach sądzą ankietowani przez Praca.pl użytkownicy serwisu?

Jawność płac na stanowiskach państwowych
Z badania Praca.pl wynika, że 13% Polaków jest za tym, by wiedza o zarobkach była powszechna, ale tylko w odniesieniu do osób pracujących na stanowiskach państwowych. Takie rozwiązanie pozwoliłoby dokładnie kontrolować wynagrodzenie urzędników i osób, których pensje są finansowane z podatków Polaków. O potrzebie takiej wiedzy, przekonywało już w lipcu 2013 roku Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych. Projekt ustawy, która miałaby ujawniać płace pracowników (nie tylko tych na rządowym garnuszku) nie ujrzał jednak jeszcze światła dziennego.

Jawne płace = brak nierówności płacowych?
14% badanych w ankiecie respondentów opowiedziało się za jawnością płac w obrębie firmy. W takiej sytuacji pracownik nie wiedziałby, ile wynoszą zarobki w firmie X, ale za to doskonale orientowałby się w tym, jaki przelew co miesiąc otrzymuje Pani Krysia z księgowości czy szef. Czy takie rozwiązanie ma plusy? Na pewno jednym z nich jest zmniejszenie ryzyka nierówności płacowej między płciami. Mimo tego, że prawo do równego wynagradzania za pracę zapewnia artykuł 33 pkt 2 Konstytucji RP oraz Dyrektywa Rady Wspólnot Europejskich 75/117/EWG, nierówności występują. Jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest brak wiedzy o wysokości zarobków. Obecnie kobieta zarabiająca mniej od swojego kolegi tego, że ma niższe zarobki może się co najwyżej domyślać – przy jawnych zarobkach miałaby jasną sytuację i możliwość walki o wyższe wynagrodzenie.

Czy takie rozwiązanie mogłoby zadziałać? “W pewnym aspekcie przypuszczalnie tak, ale warto zwrócić uwagę na to, że w krajach o wyższej transparentności zarobków niż w Polsce, nierówności płacowe pomiędzy kobietami i mężczyznami również istnieją. Równość płac nie jest zatem jedynie kwestią tego, że kobiety nie wiedzą ile zarabia mężczyzna na tym samym stanowisku w ich firmie.” – komentuje prezes Praca.pl Krzysztof Kirejczyk.

W firmie dostęp do wiedzy – publicznie tabu
14% Polaków chce jawności w obrębie firmy, ale jednocześnie braku dostępu do wiedzy o zarobkach publicznie. Czy taki sposób podejścia do wynagrodzenia ma szanse się sprawdzić? Czy wiedza o tym, ile zarabiają wszyscy współpracownicy może pomóc pracownikowi?
Jednym z bardziej przeszkadzających Polakom elementem rekrutacji do firm jest brak jasności na temat proponowanych zarobków w firmach. Kandydaci narzekają, że tracą czas na spotkania w firmach, które nie mają szans spełnić ich oczekiwań finansowych. Czas marnuje też osoba prowadząca spotkanie, która o oczekiwaniach finansowych kandydata dowiaduje się pod koniec spotkania lub dopiero wtedy, kiedy oferta pracy zostanie przez kandydata odrzucona. Ujawnienie płac w obrębie firmy nie rozwiązuje tego problemu, choć zmieniając sposób myślenia Polaków o zarobkach pozwoliłoby być może w przyszłości na wprowadzenie większej elastyczności w obrębie informowania o potencjalnych widełkach płacowych już na etapie rekrutacji.

Z drugiej strony, czy jawność w firmie, a brak wiedzy publicznie naprawdę ograniczają dostęp do wiedzy o zarobkach w instytucjach i firmach?  Prezes Praca.pl Krzysztof Kirejczyk nie ma w tym obszarze złudzeń: “Bądźmy realistami. Powszechna wiedza o zarobkach w danej firmie jest niemalże równoznaczna z ujawnieniem płac publicznie. Zaraz znajdzie się ktoś, kto zechce taką siatkę płac opublikować w internecie, albo podzielić się wiedzą na dowolnym forum. Wystarczy jeden niezadowolony pracownik – lub pracownik z poczuciem społecznej misji – by informacja nie tylko o tym ile on zarabia, ale ile zarabia się w całej firmie były dostępne dla każdego.” – komentuje ekspert rynku pracy.

Równa płaca za nierówną pracę? 
Kodeks Pracy, w artykule 18, mówi o konieczności zapewnienia równości wynagrodzeń wśród pracowników wykonujących taką samą pracą. Artykuł 11 KP przewiduje, że pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Co jednak ma zrobić pracodawca w sytuacji, w  której zatrudnia dwóch pracowników o podobnym wykształceniu i doświadczeniu na równorzędnych stanowiskach, ale jeden z nich pracuje efektywniej i w tej samej jednostce czasu wykonuje więcej pracy lub jest to praca o wyższej jakości? Zadania na stanowisku są przecież takie same, ale praca obu osób nie jest sobie równa. Pracownicy powołują się na Kodeks pracy i żądają takiego samego wynagrodzenia. Niestety pracownik lepiej pracujący, jeśli zarabia tyle samo ile jego mniej efektywny kolega ma do wyboru dwie opcje – albo czuć się wykorzystywanym, albo … zwolnić obroty i dopasować się grupowej normy. W obu przypadkach traci pracodawca – bo albo traci pracownika, albo zamiast efektywnego pracownika dostaje “średnią krajową”. Czy jest jakieś wyjście z takiej sytuacji? “W zasadzie, aby pogodzić interesy obu grup – zarówno tych pracujących lepiej, jak i tych słabszych, ale jednak wykonujących tę samą pracę pracowników i zadziałać zgodnie z przepisami, wyjście jest jedno – wprowadzenie uzależnionej od wyników premii. Podstawa wynagrodzenia jest wtedy taka sama, ale pracownik który pozyska większą ilość klientów, zrobi więcej projektów czy zrealizuje usługę w taki sposób, że jego klienci będą bardziej zadowoleni, dzięki premii zarobi więcej. W takiej sytuacji zadowolony jest i pracodawca i produktywny pracownik, a ten słabszy widzi, że opłaca się starać” – radzi prezes Praca.pl Krzysztof Kirejczyk.

Co z oczu, to z serca – czyli nie wiem ile zarabiasz i lepiej mi z tym
A co na wiedze o cudzych pensjach zapatruje się psychologia? Czy taka wiedza oczyszcza atmosferę między pracownikami i pozwala na lepszą współpracę czy może wywołuje odwrotny efekt zawiści?
W październiku 2012 roku American Economic Review opublikowało badania „Inequality at Work: The Effect of Peer Salaries on Job Satisfaction”. W ramach projektu badawczego sprawdzono, jaki efekt na poziom satysfakcji z pracy ma wiedza o zarobkach współpracowników. To, że wiedza o tym, że zarabia się mniej niż inni działa demotywująco jest dość jasne i mało zaskakujące. Ciekawym odkryciem było jednak to, że świadomość posiadania zarobków wyższych niż średnia wcale nie podwyższała satysfakcji z pracy i nie powodowała większego zadowolenia pracownika. Innymi słowy – jeśli pracownik dowie się ile zarabiają inni, to albo ta informacja nic nie zmieni w jego podejściu do pracy, albo – jeśli otrzymuje niższe wynagrodzenie –  sprawi, że będzie chciał czym prędzej zmienić pracę.

Czy jawność płac zwiększyłaby rotację pracowników? 
W jaki sposób publiczna wiedza na temat wynagrodzeń wpłynęłaby na zachowanie pracowników? Czy mając szeroki dostęp do danych o zarobkach częściej zmienialibyśmy pracę starając się o posadę w firmach z wyższymi pensjami? A może to firmy po prostu zrównałyby płace?
“To drugie rozwiązanie jest znacznie bardziej prawdopodobne” – komentuje Krzysztof Kirejczyk. “Firmy nie mogłyby długo konkurować samymi wynagrodzeniami. Przy jawności płac odpływ pracowników do firmy oferującej wyższe stawki byłby szybki. To zaś zmuszałoby inne firmy do podniesienia wynagrodzeń. Taka eskalacja wynagrodzeń na dłuższa metę się nie utrzyma. Firmy musiałyby zacząć konkurować innymi elementami pracy – np. elastycznością czy pozapłacowymi dodatkami.” – uważa ekspert.

Moje konto – moja sprawa
22% ankietowanych przez Praca.pl nie chciałoby jawności pensji. Prawie co czwarty Polak nie uważa za zasadne tego, by jego znajomi, sąsiedzi czy współpracownicy mieli dostęp do informacji o jego statusie materialnym. Wprowadzanie jawności wynagrodzeń musiałoby zatem zmienić prawo każdego obywatela do zachowania prywatności. Jawność wynagrodzeń oznacza bowiem możliwość analizowania przez w zasadzie wszystkich tego, w jaki sposób każda osoba zarządza własnymi funduszami. Czy to dobre rozwiązanie? W Szwecji – kraju mocno liberalnym – w 2006 roku wprowadzono możliwość sprawdzenia przez każdego obywatela rozliczenia rocznego innej osoby. Wystarczy wnieść stosowną opłatę i za pomocą strony ratsit.se sprawdzić zarobki szefa, kolegi z pracy czy kandydata na męża. Mimo wielkiej otwartości Szwedów wprowadzenie systemu nie obyło się bez problemów – wielu nie chciało bowiem publicznego dostępu do zeznania podatkowego. Czy Polska na taki krok byłaby gotowa? Z ankiety Praca.pl wynika, że dla połowy Polaków takie rozwiązanie miałoby same plusy.

Źródło: praca.pl

Praca.pl

Według badań publikowanych na stronie portalu organizacji pozarządowych www.fakty.ngo.pl w Polsce działa 86 000 stowarzyszeń oraz 17 000 fundacji. W nieodpłatną pracę na rzecz organizacji pozarządowych zaangażowany jest co piąty Polak. Aż 66% naszego społeczeństwa deklaruje zaangażowanie w filantropię, to znaczy, że materialnie wspiera inicjatywy społeczne. Wygląda więc na to, że pomaganie w Polsce ma się dobrze. Jednak na jednym z profili społecznościowych Praca.pl, w komentarzach pod postem dotyczącym wolontariatu, czytamy, że to wyzysk, zabieranie pracy, szukanie darmowej siły roboczej. Skąd biorą się takie opinie?

Czy dobrze rozumiemy ideę wolontariatu?
Niestety zdarza się, że pracodawcy traktują wolontariat jako alternatywę dla zatrudnienia. To zniekształca jego obraz i zniechęca do podjęcia takiej aktywności. – mówi Marcin Garczyński, Koordynator Szkoleń Wolontariatu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy – Problemem jest też wymaganie od wolontariuszy zbyt dużego zaangażowania, szczególnie finansowego. Ważne jest, żeby zadbać o pokrycie kosztów organizacji pracy, takich jak dojazd czy nocleg. My oczekujemy głównie dobrych chęci.
Co motywuje wolontariuszy?
Z badania portalu Praca.pl wynika, że najważniejsza w pracy wolontariusza jest możliwość pomagania potrzebującym – tak uważa 33% respondentów. Dla 30% badanych motywująca jest szansa zdobycia ciekawego doświadczenia i nowych umiejętności. 12% angażując się w działania wolontariackie chce poczuć się potrzebnym, 5% poznać nowych ludzi, a 3% kieruje się sytuacją rodzinną/osobistą.
Wolontariat to dla mnie praca podejmowana z potrzeby serca, a nie portfela. Działam jako wolontariuszka, ponieważ chcę mieć realny wpływ na życie innych ludzi. Moja praca zajmuje mi czas między 8:30 a 16:30, więc mogę włączyć się w działania Fundacji, w godzinach wieczornych lub w weekendy. W czasie, który większość ludzi spędza na odpoczynku i przyjemnościach, ja działam, wpływając w pozytywny sposób na życie innych – tak swoją motywację opisuje Agnieszka z Działu Marketingu Praca.pl, prywatnie wolontariuszka organizacji pozarządowej.

Wolontariat w CV
Co mówi o nas fakt, że działamy charytatywnie? Czy rekruterzy zwracają uwagę na dodatkowe aktywności, czy skupiają się tylko na doświadczeniu i predyspozycjach?
Rekruterzy bardzo chętnie podejmują rozmowy z osobami, które w CV deklarują uczestnictwo w wolontariacie. Z doświadczenia wiem, że uczy on samodzielności, odpowiedzialności, a także pozwala zdobyć umiejętności przydatne w przyszłej karierze zawodowej. Coraz więcej wolontariatów przypomina swoją strukturą różnego rodzaju firmy, więc kandydat może przy okazji sprawdzić swoje predyspozycje w kontekście wybranego stanowiska pracy. Według mnie, osoba działająca charytatywnie może mieć większe szanse, aniżeli ta, która nie posiada takiej pozycji w swoim CV – podkreśla Dobrosława Jankowiak, Konsultant ds. Projektów Personalnych w firmie Smart MBC.
Zaangażowanie się w działalność charytatywną wynika z ogólnego podejścia do życia, chęci dzielenia się z innymi, wewnętrznych motywacji. Zasobność portfela czy sytuacja życiowa nie mają na to wpływu. Jest wiele osób, którym pomaganie sprawia radość, dodaje skrzydeł, pokazuje cel i sens życia. Jeśli organizacje będą przestrzegać zasad związanych z korzystaniem z ich pomocy, wolontariat w Polsce pozostanie w dobrej kondycji. Wolontariusze natomiast powinni pamiętać, że warto chwalić się swoją pozazawodową aktywnością, szczególnie w CV. Jest bardzo prawdopodobne, że potencjalny pracodawca doceni entuzjazm, poczucie odpowiedzialności, zdolności organizacyjne i zaangażowanie. Warto być wolontariuszem i z pewnością warto wolontariuszy zatrudniać.

Praca.pl

Doniesienia z polskiego rynku pracy potwierdzają, ze sytuacja pracowników ulega szybkiej i zdecydowanej poprawie. Wiele wskaźników pokazuje, że rynek pracownika stał się faktem. Czy Polacy rzeczywiście odczuwają zmianę na lepsze?

O poprawiającej się sytuacji na rynku pracy świadczą:
• Stopa bezrobocia – spada z miesiąca na miesiąc. W czerwcu kształtowała się na poziomie 8,8% i jest to najniższa wartość od 2000 roku.
• Liczba ogłoszeń o pracę – portal Praca.pl zanotował w drugim kwartale 2016 roku wzrost o 73%.
• Prognoza zatrudnienia – na trzeci kwartał 2016 roku wynosi +9%.
Dlaczego, mimo pozytywnych przesłanek, Polacy nie chcą uwierzyć, że coraz łatwiej jest znaleźć pracę?
Wielu kandydatów woli narzekać na obecną sytuację niż rozpocząć poszukiwania nowego, lepszego pracodawcy – wyjaśnia Joanna Sobieska, coach i specjalista ds. komunikacji. Brak wiary w swoje możliwości i przekonanie, że wymarzona praca nie istnieje, skutkują rosnącą frustracją i niezadowoleniem. Takie negatywne nastawienie do pracy przekładać się będzie także na inne sfery życia.
Co możemy poradzić osobom niezadowolonym ze swojej sytuacji zawodowej?
Pierwszą rzeczą, którą powinniśmy zrobić jest zmiana postawy – podkreśla Sobieska. – Warto też popracować nad wiarą we własne możliwości, obiektywnie ocenić swoje mocne i słabe strony. Po wprowadzeniu tych zmian dobrze jest także zainwestować w przygotowanie profesjonalnych dokumentów aplikacyjnych, takich jak CV czy list motywacyjny, a także popracować nad swoim profesjonalnym wizerunkiem w sieci.